De wijken van Rome worden hier getoond als overzichtskaarten en als plattegronden per plaat, van de historische rioni tot de buitenste quartieri.
Het oude centrum van Rome is verdeeld in rioni, historische wijken van middeleeuwse oorsprong. In de middeleeuwen bestonden er dertien, voornamelijk samengepakt in de bocht van de Tiber, en paus Sixtus V voegde in 1586 Borgo toe als veertiende. In 1744 liet Benedictus XIV het stelsel opnieuw indelen, en marmeren platen aan gevels markeerden de grenzen van elke rione; veel ervan zijn vandaag de dag nog op straat te zien.
Het stelsel breidde zich uit in de twintigste eeuw. In 1921 was het aantal rioni gestegen tot tweeëntwintig, waarbij Prati als laatste werd ingesteld, zodat de latere, vanaf XV, grond buiten de oorspronkelijke kern beslaan. Eromheen liggen de quartieri, vijfendertig in totaal en op de overzichtskaart genummerd van 1 tot 35, die de groei van de stad buiten het historische centrum beschrijven.
De hier verzamelde plattegronden omvatten twee overzichtskaarten in het Italiaans, enkele gegraveerde platen van 1776 en 1777 met Latijnse onderschriften, en een lange reeks gekleurde platen met genummerde straten. Elke plaat behandelt één enkele rione of quartiere, waardoor het praktisch is een straat binnen haar wijk te lokaliseren en te zien hoe naburige gebieden op elkaar aansluiten.
